Օհան Դուրյանն այսօր կդառնար 104 տարեկան։
Դեռ Երուսաղեմում կոմպոզիցիա և խմբավարություն սովորած երաժիշտը Եվրոպայում զարմացնում էր իր ֆենոմենալ հիշողությամբ, խոր և զգայուն երաժշտականությամբ...
Այո, կան անուններ, որոնք ամենուր ճառագում են, նրանց տեսակը շրջապատի համար մշտնջենական կանաչ լույս է: Նրանք իրենց կերպարով ուսուցանող, մեծ դպրոց թողնող տեսակ են...
«Մոնթեն եղել է դավաճան ու մեղադրված է եղել Իսրայելի լրտես լինելու մեջ։ Եղել է վախկոտի մեկն ու կյանքը փրկելու համար փախել է Հայաստան։ Հետո շատ պատահաբար հայտնվել է Արցախում, բայց իհարկե ոչինչ չի արել ու պարզապես շարքային ֆիդայի է եղել...
Եթե ամփոփենք դարերի խորքից եկող մեր ներքին ծարավն ու այսօրվա գոյաբանական հրամայականը, ապա Հայկական Երազանքը այլևս չի կարող լինել լոկ պասիվ պահպանողականություն կամ արդարության հայցում...
Լինում են պահեր, երբ դիպվածային մի պատկեր կամ համացանցային ինչ-որ Reels հուշի թևերով քեզ հասցնում է անցյալ, պատառոտում ներկայի անբարո քողն ու ստիպում նորովի վերապրել ամբողջ կյանքդ...
Հաջողությունը հազվադեպ է պայմանավորված միայն ռեսուրսներով, ֆինանսներով կամ աշխարհագրական դիրքով։ Առանցքային գործոնը միշտ եղել և մնում է մարդկային ռեսուրսը։ Ճիշտ կադրային քաղաքականությունը՝ «ճիշտ պահին, ճիշտ տեղում, ճիշտ մարդուն» նշանակելու արվեստը, ընդունակ է ավերակներից վերականգնել համակարգերը...
Վերջին շրջանում Զինված ուժերում ոչ մարտական պայմաններում տեղի ունեցած ողբերգական դեպքերի ֆոնին պաշտպանության նախարար Սուրեն Պապիկյանը պարբերաբար անսպասելի այցեր է իրականացնում իրեն վստահված գերատեսչության զորամասեր՝ դրանք տեսանկարահանելով և տեսանյութերը հրապարակելով իր սոցիալական էջերում...
Հարգելի՛ հայրենակիցներ:
Հայաստանում կալանքը շարունակում է մնալ պատժի և քաղաքական հետապնդման գործիք։ Կալանքը նաև քաղաքական հակառակորդներին ֆիզիկապես մեկուսացնելու գործիք է դարձել։ Այդպես է բոլոր ավտորիտար և տոտալիտար երկրներում․ Հայաստանը բացառություն չէ...
Ընտանիքի մոդելը մեկն է՝ իմաստուն մեծեր, հարգալից փոքրեր, սեր, հարգանք, հոգատարություն՝ միմյանց հանդեպ, դերերի ճիշտ բաշխում, պատասխանատվություն և նվիրում, ստեղծում, փոխանցում...
ՄԱԿ-ի գլխավոր ասամբլեայի 81-րդ նստաշրջանի գլխավոր թեման Մերձավոր Արևելքում և Ուկրաինայում ստեղծված իրավիճակներն են:
Ընդհանուր ելույթներ, հասցեական ու անհասցե կոչեր և ոչ մի կոնկրետ առաջարկություն: ՄԱԿ-ը, որպես միջազգային թիվ մեկ կառույց, կորցնում է իր լրջությունն ու ազդեցիկությունը: Այն դարձել է պետությունների ղեկավարների հավաքատեղի, զրուցատաղավար, որտեղ դեռ ավանդույթի ուժով ձգտում են միջազգային պրոբլեմների համար համատեղ լուծումներ գտնել...